Μία νέα μελέτη δημοσιευμένη στο περιοδικό Prostate Cancer and Prostatic Diseases συνδέει την υψηλή πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών μέσω της τροφής με επιθετικές μορφές καρκίνου του προστάτη ενώ καταδεικνύει μία πιο ισχυρή σύνδεση σε άνδρες που δεν λάμβαναν στατίνες, οι οποίες αμβλύνουν τη δράση της χοληστερόλης που σχετίζεται με τα λιπαρά. Επίσης, η σχέση κορεσμένων λιπαρών και καρκίνου του προστάτη ήταν περισσότερο εμφανής σε λευκούς αμερικανούς, σύμφωνα με τους ερευνητές, με επικεφαλής την Emma Allott, επίκουρη καθηγήτρια διατροφολογίας στο Πανεπιστήμιο της North Carolina.

Η Emma Allott δήλωσε στο Medscape Medical News ότι τα ευρήματα της μελέτης τους καταδεικνύουν ότι ο περιορισμός της πρόσληψης κορεσμένων λιπαρών από την τροφή (κυρίως προερχόμενα από ζωικά προϊόντα όπως το κρέας και τα γαλακτοκομικά), εκτός από τη σημαντικότητα ως προς τα καρδιαγγειακά νοσήματα, μπορεί να βοηθά και την πρόληψη του επιθετικού καρκίνου του προστάτη. Η καθηγήτρια υποστηρίζει επίσης ότι τα κορεσμένα λιπαρά επηρεάζουν τα επίπεδα χοληστερόλης τα οποία με τη σειρά τους έχουν συνδεθεί με την ανάπτυξη καρκίνου σε επιδημιολογικές και εργαστηριακές μελέτες.

Η μελέτη περιέλαβε 1.854 άνδρες με νεοδιαγνωσθέντα καρκίνο του προστάτη οι οποίοι είχαν συμπεριληφθεί στο North Carolina-Louisiana Prostate Cancer Project. Η μία κοόρτη περιέλαβε 321 άνδρες με πολύ επιθετικές μορφές καρκίνου του προστάτη ενώ οι υπόλοιποι, όλοι με μέσης και χαμηλής επικινδυνότητας καρκίνους, χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδα αναφοράς.

Χρησιμοποιώντας πληροφορίες από τη διατροφή του κάθε συμμετέχοντα, οι ερευνητές υπολόγισαν τα επίπεδα κορεσμένων λιπαρών στον κάθε ένα από αυτούς. Κατόπιν, ανέλυσαν τα επίπεδα των μονοακόρεστων και πολυακόρεστων λιπαρών οξέων (MUFAs και PUFAs) που βρίσκονται συνήθως σε φυτικά έλαια και ψάρια, όπως επίσης και τα επίπεδα χοληστερόλης και τρανς λιπαρών και τη σχέση τους με τον επιθετικό καρκίνο του προστάτη.

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης αυτής έδειξαν ότι μία υψηλή πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών συνδεόταν με ένα αυξημένο λόγο πιθανότητας (odds ratio – OR) για επιθετικό καρκίνο του προστάτη (OR, 1,51, 95% confidence interval [CI], 1,10 – 2,06, P trend = 0,009). Παρ’ όλα αυτά, η σύνδεση με τον καρκίνο σε αυτούς που λάμβαναν στατίνες ενώ προσλάμβαναν υψηλές ποσότητες κορεσμένων λιπαρών από τη διατροφή τους δεν παρουσίαζε στατιστικά σημαντική σύνδεση (OR, 1,16, 95% CI, 0,67 – 2,01, trend = 0,661). Επίσης, η σύνδεση των κορεσμένων λιπαρών με τον επιθετικό καρκίνο ήταν στατιστικά σημαντική σε λευκούς (OR, 1,62, 95% CI, 1,02 – 2,58, P trend = 0,056) και όχι σε έγχρωμους αμερικανούς. Τέλος, η ανάλυση δεν έδειξε στατιστικά σημαντική σύνδεση του επιθετικού καρκίνοτυ του προστάτη και την πρόσληψη μονο- και πολυακόρεστων ή τρανς λιπαρών.

Η επίκουρος καθηγήτρια Ιατρικής στο Duke University Medical Center Pao-Hwa Lin που δε συμμετείχε στη μελέτη και κλήθηκε να σχολιάσει τα αποτελέσματα σημείωσε ότι η μελέτη υποστηρίζει ότι τα κορεσμένα λιπαρά φαίνεται να παίζουν ρόλο στον επιθετικό καρκίνο του προστάτη προσθέτοντας όμως ότι δεν μπορεί να προσφέρει ένα ασφαλές συμπέρασμα επειδή στη βάση της είναι μελέτη παρατήρησης. Επίσης σχολίασε ότι το συγκεκριμένο θέμα δεν είναι ευρέως μελέτημένο αλλά ότι πολλοί ερευνητές έχουν εξετάσει τη σχέση μεταξύ του κινδύνου εμφάνισης ή της εξέλιξης του καρκίνου του προστάτη και της κατανάλωσης ιχθυελαίων.
Τέλος, η Lin αναφέρθηκε σε μία μελέτη του 2015 που εξέταζε την κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών μετά από διάγνωση καρκίνου του προστάτη και τον κίνδυνο θνησιμότητας (Cancer Causes Control. 2015;26:1117-1126). Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή, η πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών συνδέθηκε με υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας οποιασδήποτε αιτιολογίας ενώ η πρόσληψη φυτικών λιπαρών συνδέθηκε με χαμηλότερο κίνδυνο. Οι άνδρες που κατανάλωσαν 10% λιγότερες θερμίδες από ζωικά λιπαρά και 10% περισσότερες θερμίδες από φυτικά λιπαρά μετά τη διάγνωση καρκίνου του προστάτη εμφάνισαν 44% χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας.